Deze keer zijn we op bezoek bij Jos Niels (76) uit Hulhuizen, een buurtschap in de nabijheid van Gendt. Het pelgrimspad Wegen met Zegen loopt langs zijn huis, Munnikhofstraat 12a, waar Jos samen met zijn vrouw Annie al 55 jaar woont. Veel wandelaars onderbreken de wandeling bij hun huis om een bezoek te brengen aan het kapelletje dat Jos naast zijn huis bouwde. We willen graag weten hoe het idee over dat kapelletje ontstaan is.
“Ik ben in 1950 geboren in het centrum van Gendt. Ik was het derde kind van mijn ouders. Er zouden er nog zes volgen. Het idee in die tijd was: eén eruit, één erin. Mijn moeder was nogal ziekelijk en de buurvrouw, die zelf geen kinderen had, bood aan mij ‘s nachts op te vangen en te verzorgen. Spelenderwijs was ik er steeds vaker totdat ik er uiteindelijk permanent woonde. Toen mijn ouders een huis in Hulhuizen kochten en verhuisden kreeg mijn vader steeds meer kritiek op de ontstane situatie. Mensen vroegen: hoe kun je je kind zomaar weggeven? Er volgden toen gesprekken met mijn pleegouders en de uitkomst was dat ik zaterdagen vanuit school naar mijn pleegouders ging en maandagen vanuit school weer naar mijn ouders waar ik dan de hele week verbleef.”
Zuster Romenalda
“Met mijn pleegouders ging ik op zaterdagen regelmatig met de bus naar Gemert waar een familielid, zuster Romenalda, in een klooster woonde. Ik was in die tijd nogal bedrukt en ongelukkig met de situatie, ik was liever bij mijn pleegouders, die ik tante Greta en oom Martien noemde. In die tijd kon ik onmogelijk over deze situatie praten, er was toch al genoeg elend in de wereld, zo werd er geredeneerd. Zuster Romenalda had in de gaten dat ik niet gelukkig was en nam me apart. Aan haar kon ik mijn verhaal kwijt. Ze zei dat niet de mensen hier de baas zijn maar dat Onze Lieve Heer dat is. Ze gaf me een Mariabeeldje mee en zei: dit is eigenlijk je moeder. Als je aan Maria vraagt of je bij oom Martien en tante Grada wil blijven wonen dan kan ze dat voor je regelen. Mijn moeder bleef ziekelijk en mijn vader zag dat ik ongelukkig was. Toen ik veertien was mocht ik van hem beslissen of ik permanent bij tante Grada en oom Martien wilde wonen en zo geschiedde.”
Kapelletje
“Toen mijn wens verhoord werd, ik was toen een jaar of veertien, besloot ik later een huisje te bouwen voor Maria. In november 1999 ben ik met de bouw begonnen en op de eerste pinksterdag in 2000 was het klaar. Sindsdien zijn er wonderlijke dingen gebeurd. Iemand van 98, die een ernstige risicovolle longoperatie moest ondergaan, bezocht voor de operatie nog even het kapelletje en zie: de operatie slaagde. Iemand die op de in de buurt gelegen camping een ernstig hartinfarct kreeg en herstelde na een bezoek aan het kapelletje. Nu komt hij ieder jaar een keer terug om een kaarsje aan te steken. Het valt op dat mensen uit het hele land de kapel bezoeken.”
Gedenkmuur
“Aan de achterkant van de kapel heb ik een gedenkmuur gemaakt. Daar kunnen mensen voor hun overleden naasten een tegeltje aan bevestigen met een passende tekst of tekening erop. Dat kan variëren van een tekening van een huisdier of gereedschap van bijvoorbeeld een overleden timmerman. Ook kan er een beetje as van de overledene bijgeplaatst worden zodat nabestaanden de kapel kunnen bezoeken als ze daar behoefte aan hebben. Als mensen het willen kunnen ze bij ons terecht voor rozenkransen, Mariabeeldjes of kaarsen. Zodoende kunnen wij het onderhoud bekostigen. Het kapelletje is ondergebracht in een stichting en als wij er niet meer zijn zetten één of twee van mijn kinderen het kapelletje voort. We zijn heel tevreden hoe het gaat en zijn blij dat we in het boekje van Wegen met Zegen genoemd worden. Zo zien we regelmatig mensen uit de omgeving die ons nooit ontdekt zouden hebben zonder het boekje Wegen met Zegen. We zijn nog bezig met een gesproken tekst waarin de achtergronden van het kapelletje via een QR-code te beluisteren zijn. Als je een verhaal hoort heeft dat meer impact dan tekst op een A-viertje, zoals dat nu gebeurt.”
Zo zien we regelmatig mensen uit de omgeving die ons nooit ontdekt zouden hebben zonder het boekje Wegen met Zegen.